زمان­بندی بارهای غیرخطی در محیط رایانش مه با استفاده از تئوری بار بخش پذیر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

محدودیت سرعت پردازنده‌‌ها، مانعی برای پردازش بارهایی که دارای داده‌‌های انبوه1 هستند، می باشد. تنها راه افزایش سرعت پردازش و کاهش زمان پردازش نهایی2، استفاده از سیستم های موازی و یا گسترده می باشد. در این صورت زمان بندی مطرح می شود. نوع جدیدی از زمان بندی از سال 1988 براساس " تئوری بار تقسیم پذیر3 " ارائه گردیده و پژوهشهایی در این زمینه، در محیط های مختلف رایانشی به جز رایانش مه، برای بارهای خطی انجام شده است. این مقاله یک زمان بندی بهینه برای بارهای غیرحطی با استفاده از تئوری بار تقسیم پذیر را در محیط مه با ارائه معادلات و حل آنها و الگوریتم مربوطه پیشنهاد می دهد. آزمایشات تجربی نشان داده است که این روش نسبت به روشهای رایج مانند تقسیم مساوی، زمان پردازش نهایی را حدود هشتاد و پنج برابر کاهش می دهد

 

کلیدواژه‌ها