در دنیای امروز به دلیل گستردگی و تنوع منابع و تولیدات، تامین نیازهای سیستم ها امری پیچیده و مشکل است. به همین جهت نیاز است که زنجیره ای از چندین عامل شکل گیرد تا فرایند تامین نیازهای یک سیستم براورده شود. به چنین زنجیره ای یک زنجیره تامین می گویند. بدیهی است که مدیریت و بهینه سازی زنجیره تامین می تواند نیازها را به صورت بهینه تامین نماید. تاکنون راهکارها، روشها و مدل ‌های متعددی برای بهینه سازی زنجیره های تامین ارایه شده اند. اما در اغلب انها زنجیره های تامین به صورت یک مرحله ای در نظرگرفته شده است. یعنی زنجیره تأمین را کاملاً یکپارچه یا مدیریت متمرکز فرض می ‌کنند و در نتیجه نوسانات بالقوه در فرآیندهای تولید تأمین ‌کنندگان و نیازهای سفارش دهندگان را نادیده می ‌گیرند. در محیط های معاصر کشاورزی، تولیدی، صنعتی و تجاری تغییرات اساسی رخ داده است. این تغییرات بر زنجیره ‌های تأمین تاثیر گذاشته و انها را دچار چالش های زیادی نموده است. یکی از این چالش ها این است که در خیلی از موارد زنجیره های تامین نمی توانند در یک مرحله نیازهای سفارش دهندگان را تامین نمایند. بلکه مجبورند سفارشات را در چند مرحله تامین نمایند. یعنی امروزه در پاره ای از سیستم ها به دلیل مشکلاتی که در تامین نیازها وجود دارد، مجبورند از زنجیره های تامین چند مرحله ای استفاده نمایند.